کدینگ حسابداری شرکت چیست؟

یکی از موضوعاتی که حسابدارها در تنظیم رویدادها و تراکنش‌های مالی در شرکت‌ها مد نظر قرار می‌دهند کدینگ حسابداری است. کدینگ نوعی دسته‌بندی عمومی حسابها در حسابداری است که معمولا این نوع دسته‌بندی از نوع درختی است. این دسته‌بندی درختی دارای لایه‌ها و کد‌هایی به عنوان سرشاخه و زیر شاخه است که در اصطلاح حسابداری به این نوع دسته‌بندی و شاخه گذاری‌ها کدینگ حسابداری گفته می‌شود.

لایه‌ها در اصل سطوح دسته‌بندی حسابدار برای صورت‌های مالی هستند که باعث طبقه بندی تراکنش‌های مالی می‌شوند. نوع شرکت و حجم معاملات شرکت در کدینگ حسابداری شرکتها نقش تعیین‌کننده‌ای دارند. از کدینگ حسابداری عمدتا برای ارائه گزارش‌های مالی و تنظیم صورت‌های مالی و تراز مالی و دفتر مالی به کار می‌روند.

بنا بر تعاریف بالا در هر دوره حسابداری، حسابداران ممکن است یک کدینگ حسابداری جدید برای حساب‌های شرکت تعریف کنند. دقت داشته باشید که در کدینگ حسابداری چنانچه یک کد در لایه‌های زیرتر درج شود باید در لایه‌های بالاتر هم تعریف شده باشد و یا متصل شده باشد.

لایه‌های کدینگ حسابداری در شرکت ها

معمولا برای کدینگ حسابداری 4 لایه تعریف می‌شود:

  • لایه اول یا گروه حساب‌های شرکت: این لایه را گروه‌های ترازنامه و سر فصل‌های اصلی سود و زیان تشکیل می‌دهند. بنابراین می‌توان تمامی بدهی‌های جاری و غیر جاری، درآمدها و هزینه ها، سرمایه‌گذاران و حقوق مرتبط با آنها و ذی‌نفعان دیگر را در این لایه تعریف کرد. این لایه معمولا شامل اعداد یک یا دو رقمی است.
  • لایه دوم یا لایه حساب‌های کل: در این لایه معمولا صورت‌های حساب‌های مالی تعریف می‌شود. معمولا نیازها و فعالیت‌های شرکت از عوامل اصلی این لایه هستند و گروه حساب‌های شرکت را به ارقام کوچک تر تقسیم می‌کند که به حساب کل هم شناخته می‌شوند. در این لایه از ارقام 2 یا 3 رقمی استفاده می‌شود. البته برخی نیز اعداد یک رقمی در نظر می‌گیرند.
  • لایه سوم مرتبط با حساب‌های معین شرکت است: در این لایه تمامی حساب‌های کل به حساب‌های ریزتری تقسیم می‌شوند که در اصطلاح حسابداری به حساب معین معروف هستند. در این لایه کدها 2 رقمی تعریف می‌شوند.
  • لایه چهارم مرتبط با حساب‌های تفضیلی شرکت است. حساب‌های تفضیلی حساب‌های ریز شده معین هستند که در اصطلاح به حساب تفضیلی در حسابداری شناخته می‌شوند و در طبقه‌بندی شرایط راحت تری را ایجاد می‌کنند و شناسایی حساب را تسهیل می‌دهند. بهترین حالت برای تعریف کدهای این لایه استفاده از حساب‌های یونیک و منحصر به فرد است. این کار باعث می‌شود همه اشخاص حقیقی و حقوقی دارای یک حساب منحصر به فرد و یک کد شناخته شده باشند.

البته گاها برای تعریف کدینگ از شرایط متفاوتی در حسابداری استفاده می‌شود. کدینگ حسابداری می‌تواند هر گونه عدد و یا حروفی را شامل باشد. برای این منظور اصولا سه نوع کدینگ دیده می‌شود :

  • کدینگ بر اساس حروف که مرتبط به حروف اول حساب هستند
  • کدینگ سریالی با استفاده از اعداد دنباله هم برای حساب ها
  • استفاده از کد دهی و یا سیستم کدینگ توده ای که مرتبط به یک دوره حسابداری است.

معمولا برای استفاده از سیستم کدینگ حسابداری این روزها از نرم‌افزار‌های مخصوص حسابداری استفاده می‌کنند، ولی استفاده از ابزارهای کامپیوتری مانند نرم‌افزار‌های اکسل هم می‌تواند توسط حسابداران حرفه ای مورد استفاده باشد. در برخی از سیستم‌های سنتی هنوز هم روش دستی و کاغذی معمول است و در همه این شرایط نحوه کد دهی و کدینگ حسابداری به عنوان یک تخصص خاص در دست حسابداران و با توجه به دستورالعمل‌ها و روش‌های حسابداری شرکت تعریف می‌شود.

برای ثبت شرکت حمل و نقل بین المللی چه باید کرد؟

شرکت حمل و نقل شرکتی است که در زمینه جابجایی کالا در داخل و خارج کشور (با رعایت قوانین جاری) فعالیت می‌کند. این نوع مجموعه شخصیتی حقوقی است که برای ثبت غیر از  انجام مراحل ثبت نیاز به اخذ مجوز دارد. شرکت‌های حمل و نقل جزء شرکت‌های تعاونی توزیع محسوب می‌شوند و برای تاسیس نیازمند حداقل نیاز به هفت نفر عضو و سرمایه اولیه 1.000.000.000 ریال است.

مؤسسین شرکت‌های حمل و نقل نیز می‌بایست حائز شرایطی باشند که مهمترین آن شرایط مدیر عامل معرفی است. مدیر عامل معرفی شده می‌بایست دارای شرایط ذیل باشد :

  1. تابعيت کشور جمهورى اسلامى ايران
  2. تدين به يکى از اديان رسمى کشور
  3. عدم سوء پيشينه
  4. عدم اعتياد به مواد مخدر
  5. انجام خدمت سربازى يا معافيت دائم از خدمت وظيفه
  6. داشتن حداقل ديپلم کامل متوسطه
  7. داشتن حداقل ۲۵ سال تمام
  8. داشتن ۵ سال سابقه کار در زمينه حمل و نقل بين‌المللى که از یکی از این روش‌ها قابل اخذ است:
    • تاييد سازمان يا وزارتخانه مربوط براى سابقه کار دولتى
    • تاييد سازمان تأمين اجتماعى مبنى بر پرداخت حق بيمه
    • روزنامه‌های رسمى کشور

توجه داشته باشید شرایط مندرج در این بند، می‌تواند با موارد زیر نیز جایگزین شود:

  • داشتن مدرک تحصيلى کارشناسى و بالاتر با دو سال سابقه کار
  • داشتن مدرک تحصيلى کارشناسى و بالاتر در رشته‌هاى تخصصى حمل و نقل، مديريت بازرگاني، مديريت اداري، بيمه و بانکداري، گمرک، اقتصاد و ترافيک، بدون سابقه کار

  1. داشتن گواهى گذراندن دوره مديريت حمل و نقل بين‌المللى
  2. عدم اشتغال در شغل در ساير شرکت‌ها (توجه داشته باشید که مديرعامل شرکت حمل و نقل بين‌المللى نمى‌تواند در ساير شرکت‌ها در سمت مديرعامل باشد)

برای سایر اعضاء نیز ارائه این مدارک ضروری است:

  • تصویر شناسنامه و مدارک تحصیلی
  • گواهی پایان‌خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت
  • برگه عدم سوء پیشینه

البته در مواردی جهت اخذ مجوز شرکت حمل و نقل بین‌المللی کالا در سازمان حمل و نقل کالا و پایانه‌های کشور در صورت احساس نیاز آزمونی برگزار می‌گردد که جهت شرکت در آن ارائه این مدارک ضروری است:

  • برگه عدم سوء پیشینه و عدم اعتیاد
  • داشتن حداقل 25 سال سن
  • گواهی پایان‌خدمت نظام وظیفه عمومی یا معافیت
  • داشتن حداقل دیپلم کامل متوسطه
  • داشتن سابقه کار مفید اجرایی (برای مدرک دیپلم 8 سال، فوق دیپلم 6 سال، لیسانس 4 سال، فوق لیسانس 3 سال، دکترا 2 سال)

پس از شرکت در این آزمون و قبولی در آن، سه ماه فرصت برای متقاضیان در نظر گرفته شده است تا مدارکی از قبیل پیش‌نویس اساسنامه، شرکتنامه، و فهرست اسامی مؤسسین، و همچنین اجاره‌نامه یا سند رسمی دفتر کار را به اداره حمل و نقل کالا و پایانه‌های کشور تحویل دهند. در صورت تحویل کامل مدارک و انجام کامل مراحل در مرحله نخست مجوزی شش‌ماهه اعطاء خواهد شد که از سوی مؤسسین جهت انجام امور اولیه از قبیل امور گمرکی و اتاق بازرگانی و صدور گذرنامه برای رانندگان استفاده خواهد شد؛ والبته در این مدت نمی‌توانند فعالیتی در زمینه حمل نقل بیل المللی داشته باشند. پس از اتمام این دوره شش ماهه، سازمان حمل و نقل کالا و پایانه‌های کشور بعد از اخذ تاییدیه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران به صدور مجوز فعالیت 3 ساله اقدام می‌نماید.

توجه داشته باشید که پس از پایان سه سال، جهت تمدید مجوز اخذ شده رعایت شرایط ذیل لازم‌الاجرا است:

  • شرکت مدیرعامل تعاونی مذکور در دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدت یا شرکت در همایش‌های آموزشی که این سازمان برگزار می‌کند.
  • نداشتن تخلف قاچاق که از سوی مراجع قضایی بررسی می‌شود.
  • ارزیابی نحوه فعالیت و عملکرد شرکت از سوی اتاق بازرگانی و سازمان صنایع و معادن

آورده نامحسوس استارت‌آپ در شرکت را چه باید کرد؟

مؤسسان یک استارت‌آپ معمولا در ابتدای کار، به جز دانش‌ فنی و یا دارایی‌های فکری مانند اختراع، علامت‌تجاری، طرح‌صنعتی و دارایی‌هایی که تحت کپی‌رایت قابل حمایت است چون نرم‌افزار‌ها، قالب‌ها و کد‌ها و یا سایر دارایی‌ها نامحسوس همچون کاربران و لیست مشتریان و غیره، آورده‌ی دیگری ندارند.

آیا این دارایی‌ها می‌تواند جزء آورده استارت‌آپ در شرکت منظور گردد و به ثبت برسد؟

هنگام تاسیس و ثبت شرکت به انواع شرکت‌های تجاری موجود در قانون ایران، نحوه شناسایی و برآورد این دارایی‌ها متفاوت است.

معمولا سرمایه‌گذاران به عنوان حامی مالی و معنوی، سرمایه‌ نقدی شرکت را هنگام ثبت تامین می‌کنند و با توجه به میزان حمایت و ارزش تجاری استارت‌آپ میان خود تقسیم سهام می‌نمایند.

آورده‌های‌ غیرنقدی استارت‌آپ که ارزش واقعی این شرکت را تعیین می‌کند چه وضعیتی دارد؟

معمولا دامنه، نرم افزار، اختراع، طرح ها و… پیش از تاسیس شرکت با نام اشخاص به ثبت می‌رسد و با توافق سهام‌داران جز دارایی شرکت قلمداد می‌شود اما در عمل مالکیت این دارایی‌ها به نام شرکت منتقل نمی‌گردد و همچنان در اختیار مدیران استارت‌آپی باقی می‌ماند.

این مساله زمانی منجر به بروز مشکل می‌گردد که سهامداران در هنگام نقل و انتقال‌سهام یا خروج از شرکت به اختلاف برخورد نمایند.

چه راه‌حل‌هایی برای این مسئله وجود دارد؟

  1. می‌توان برخی دارایی‌های‌ نامحسوس و غیر‌نقد استارت‌آپ‌ها را از طریق کارشناسی ارزیابی و قیمت‌گذاری نمود و همچون آورده نقد در سرمایه شرکت منظور نمود. همانطور که تاکید شد برخی از این دارایی‌ها قابل ارزشگذاری است.

  1. می‌توان با انعقاد تفاهم‌نامه‌ایی، مدیران استارت‌آپی را متعهد نمود در‌ قبال آورده نقدی سرمایه‌گذار، علاوه بر انتقال سهام شرکت، در دارایی‌های نامحسوس شرکت که به ثبت نرسیده‌است شریک نموده، و بدون اجازه سایر شرکا حق تصمیم‌گیری در خصوص نقل و انتقال اینگونه آورده‌ها یا بهره‌برداری شخصی را از خود سلب نماید.

در مجموع، دارایی‌های نامحسوس استارت‌آپ‌ها متعلق به شرکت است و بنیان‌گذاران نمی‌توانند به عنوان دارایی شخصی از آن بهره‌برداری نمایند یا اقدام به واگذاری و تصرف آن نمایند. اما از آنجا که اثبات تعلق دارایی‌های نامحسوس به شرکت تا حدودی دشوار است بهترین راه حل انعقاد قرارداد در این خصوص است.

گواهینامه ده ساله برند

هر گاه شخصیتی حقیقی و یا حقوقی با استفاده و رعایت تشریفات قید شده در قانون ثبت علائم تجاری و اختراعات برندی را تعریف و به ثبت برساند تا بوسیله آن تمامی محصولات و خدمات خود را شناسنامه‌دار کند و با محصولات سایرین تمایز ببخشد، حق انحصاری استفاده از این برند یا علامت تجاری را به دست می آورد و هیچ فرد دیگری بدون اجازه صاحب برند، حق دخل و تصرف و کپی‌برداری از آن را نخواهد داشت.

رویه ثبت برند به این شکل است که پس از درخواست صاحب برند و در صورت تایید کارشناسان اداره مالکیت معنوی، باید تشکیل پرونده شده و موضوع ثبت برند در دفاتر مخصوصی با قید موارد زیر ثبت شود.

تاریخ ارائه اظهارنامه و شماره‌ای به عنوان ترتیب اظهارنامه، تاریخ ثبت علامت تجاری، نام و نام خانوادگی متقاضی یا صاحب برند، تابعیت و اهلیت مالک برند، آدرس محل اقامت مالک برند، مدت اعتبار برند و ...

سپس پیش‌نویسی برای آگهی شدن در روزنامه رسمی برای برند آماده می شود و پس از درج این آگهی به مدت سی روز، علامت تجاری ثبت نهایی و گواهینامه ثبت برند برای مدت 10 سال از زمان ثبت برند صادر می شود و با پیوست یک نمونه کامل به ادرس متقاضی ارسال می شود.

 

در گواهینامه صادر شده ثبت برند و علامت تجاری ده ساله، باید این موارد قید شده باشد:

  • تاریخ ارائه اظهارنامه ثبت برند
  • شماره ثبت اظهارنامه در دفاتر ثبت اداره مالکیت معنوی
  • تاریخ ثبت علامت تجاری و شماره ثبت نام و نام خانوادگی مالک حقیقی یا حقوقی برند
  • تابعیت، اهلیت، آدرس، و نوع تجارت مالک علامت تجاری
  • طبقات ثبت برند
  • نوع محصول و یا خدمات مرتبط با طبقات برند
  • اگر برند یا علامت تجاری سابقه ثبت در کشور و یا منطقه دیگری را دارد، محل، تاریخ ثبت و شماره ثبت ان
  • تاریخ صادر شدن تصدیق علامت تجاری
  • مدت اعتبار برند با ذکر تاریخ شروع و پایان
  • امضا ذیل آن توسط رئیس شعبه ثبت برند و همچنین مدیر کل اسناد و مدارک

برند یا علامت تجاری در مدت 10 سال از زمان صدور اعتبار دارد و در این مدت صاحب برند دارای حقوق منحصر به فردی در قبال برند است. این برند با اجازه صاحب آن قابل خرید و فروش و اجاره می باشد و در هر مرحله در صورت صلاحدید خود صاحب برند می تواند به غیر واگذار شود، برای استفاده از همه حقوق و یا قسمتی از طبقات آن به دیگری اجاره داده شود، و یا در قبال خدمات حق استفاده داده شود.

از این رو افرادی که تمایل به استفاده از برند ثبت شده به نام فرد دیگر را دارند باید با اجازه او و عقد قراردادی محضری این امتیاز را دریافت نمایند. در غیر این صورت فرد صاحب برند می تواند با مشاهده هرگونه تخطی از طرف افراد دیگر در خصوص تضییع حق برند او، مانند استفاده از برند بدون اجازه و یا اقدام به ثبت نمونه مشابه و ... به دادسرا شکایت و حقوق خود را مطالبه نماید.

پس از دوره ده ساله اعتبار گواهینامه ثبت برند، صاحب برند یا علامت تجاری می تواند در صورت نیاز به ادامه استفاده از برند به عنوان فرد دارای امتیاز و اولویت از شش ماه زودتر برای تمدید دوره برند اقدام نماید.

اولین کارهایی که بعد از ثبت شرکت باید انجام دهیم

در بسیاری از موارد، ناآگاهی از موارد و الزامات قانونی که شرکت‌ها پس از گذراندن مراحل ثبتی شرکت موظف به انجام آن هستند باعث وارد شدن خسارت به شرکت‌ها می‌شود و فعالیت‌های شرکت را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. از اینرو لازم دیدیم اقداماتی که بلافاصله پس از ثبت شرکت باید انجام شود را اختصاراً در این مطلب بیاوریم.

شرکت افق نیکان مجری و مشاور شما در ثبت شرکت و اقدامات پس از آن است. ما بر اساس تخصص و تجربه‌ چندین ساله خود در این زمینه می‌توانیم شما را در ثبت شرکت در اسرع وقت، فعالیت‌های پس از آن، و رفع موانع احتمالی یاری کنیم. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توانید با کارشناسان افق نیکان تماس بگیرید.

انجام امور مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی

بموجب اصل تعاون ملی و بر مبنای قانون، مالیات سهمی است که هر یک از اتباع یک کشور جهت تامین هزینه‌های عمومی و حفظ منافع اقتصادی یا سیاسی یا اجتماعی کشور موظف است به‌قدر قدرت و توانایی خود به دولت پرداخت کند.

مطابق قانون، افراد و شرکت‌ها موظف به پرداخت مالیات تعیین شده هستند، در غیر این صورت از تسهیلات، مزایا و معافیت‌های قانونی که برای آن‌ها در نظر گرفته شده محروم خواهند شد و ضمناَ مشمول جرایم مالیاتی خواهند شد. لذا پس از ثبت شرکت و موسسه، شرکت‌ها می‌بایست بلافاصله نسبت به تعیین حوزه مالیاتی اقدام نمایند وگرنه مشمول جرائم قانونی خواهند شد. لازم به توضیح است حتی در صورتی که شرکت فعالیتی نداشته باشد باز هم موظف است تشکیل پرونده دهد.

هر شرکت پس از تاًسیس دو ماه فرصت دارد تا در دارایی منطقه خود تشکیل پرونده دارایی داده و مدارک خود را تسلیم دارایی نماید و ظرف دو ماه از تاریخ ثبت نسبت به پرداخت دو در هزار سرمایه شرکت به حوزه مالیاتی خود اقدام نماید و در غیر این صورت دو برابر جریمه خواهد شد. لذا پس از ثبت شرکت سریعاَ باید به نزدیک‌ترین اداره امور مالیاتی مراجعه کرده و حوزه مالیاتی را مشخص نمود.

بر اساس ماده یک قانون مالیات‌های مستقیم، اشخاص ذیل مشمول پرداخت مالیات می‌باشند:

  • همچنین اشخاص حقوقی از لحاظ مقررات مالیاتی به شرح ذیل طبقه بندی می‌شوند:
  • هر شخص غیر ایرانی (اعم از حقیقی یا حقوقی) نسبت به درآمدهایی که در ایران تحصیل می‌کند.
  • هر شخص حقوقی ایرانی نسبت به کلیه درآمدهایی که در ایران یا خارج از ایران تحصیل می‌نماید.
    • شرکت‌هایی که 100% سرمایه آن‌ها متعلق به بخش خصوصی است (سهامی، غیر سهامی، تعاونی)
    • شرکت‌هایی که 100% سرمایه آن‌ها متعلق به شهرداری‌ها، دولت یا مؤسسات و شرکت‌های دولتی است.
    • شرکت‌هایی که قسمتی از سرمایه آن‌ها متعلق به شهرداری‌ها، دولت یا مؤسسات و شرکت‌های دولتی است.
    • اشخاص حقوقی ایرانی غیرتجاری که به منظور تقسیم سود بین شرکا تشکیل نشده‌اند لیکن دارای فعالیت‌های انتفاعی هستند.
    • شرکت‌های اشخاص حقوقی خارجی شعب یا نمایندگان آن‌ها در ایران.

اشخاص حقوقی نامبرده که اقدام به تشکیل پرونده مالیاتی ننمایند در برابر ضوابط و قوانین سازمان امور مالیاتی کشور، علی‌الرأس شناخته می‌شوند.

اشخاص حقوقی باید هنگام پرداخت یا تخصیص حقوق مالیات متعلق را طبق مقررات ماده 85 این قانون محاسبه و کسر و ظرف سی روز ضمن ارایه لیست حقوق‌بگیران به اداره امور مالیاتی محل پرداخت نموده و در ماه‌های بعد فقط تغییرات را اعلام نمایند.

پس از آن، طبق ماده 110 قانون مالیات‌های مستقیم، اشخاص حقوقی مکلفند اظهارنامه، ترازنامه، حساب سود و زیان متکی به دفاتر اسناد و مدارک خود را حداکثر تا چهار ماه پس از سال مالیاتی همراه با فهرست هویت شرکا و سهامداران و حسب مورد، میزان سهم‌الشرکه یا تعداد سهام و نشانی هر یک از آن‌ها را به اداره مالیاتی که فعالیت اصلی شخص حقوقی در آن واقع است ارائه و مالیات متعلق را پرداخت نمایند. پس از ارایه اولین فهرست مزبور ارایه فهرست تغییرات در سنوات بعد کافی خواهد بود.

چه مدارکی به اداره امور مالیاتی باید داده شود؟

  • اصل و کپی مدارک شناسایی اعضای شرکت
  • تقاضانامه-شرکتنامه-روزنامه رسمی
  • اصل و کپی کلیه مدارک شرکت نظیر اساسنامه و اظهارنامه
  • کپی برابر اصل کلیه مدارک شناسایی اعضای شرکت
  • گواهی امضای افراد و صاحب امضای شرکت
  • اجاره نامه یا سند مالکیت دفتر شرکت به نام شرکت
  • گواهی امضای افراد و صاحب امضای شرکت
  • مهر شرکت
  • فیش واریزی دو در هزار سرمایه ابتدایی شرکت
  • فیش آب و برق و گاز و تلفن دفتر شرکت

اخذ کد اقتصادی

پس از تشکیل پرونده مالیاتی، می توانید اقدام به دریافت برگه کد اقتصادی کنید. منظور از کد اقتصادی شناسه 12 رقمی است که برای شناسایی شرکت در واحد مالیاتی مربوط به خود از آن استفاده می‌شود. از طریق ثبت کد اقتصادی بر روی فاکتورهای خرید و فروش، محاسبه مالیات و درآمد اشخاص حقیقی و حقوقی توسط سازمان مالیات کشور به راحتی صورت می‌گیرد و بدین ترتیب از رقابت‌های ناسالم جلوگیری به‌عمل آمده و زمینه حمایت از فعالان اقتصادی محقق می‌گردد.

از جمله مدارک مورد نیاز جهت تشکیل پرونده صدور کارت بازرگانی، ارائه کد اقتصادی جدید (اصل و کپی) و یا ارائه تاییدیه پیش ثبت‌نام در سایت سازمان امور مالیاتی و تعهد مبنی بر ارائه کد اقتصادی جدید پس از صدور می‌باشد.

هر شرکت و یا موسسه پس از ثبت شرکت و از تاریخ ثبت آن به مدت دو ماه زمان دارد تا با مراجعه به اداره دارایی مستقر در محدوده فعالیت خود، نسبت به تشکیل پرونده مالیاتی و اخذ کد اقتصادی اقدام نماید.

برای درخواست کد اقتصادی برای اشخاص حقیقی چه مدارکی لازم است؟

  • درخواست کتبی متقاضی
  • فتوکپی پروانه کسب
  • فتوکپی کامل صفحات شناسنامه
  • فیش پرداختی مبلغ 10000 ریال به حساب 523 خزانه نزدیکی از شعب بانک ملی
  • تکمیل فرم اطلاعات هویتی اشخاص حقیقی
  • سه قطعه عکس 2 در 3 متقاضی
  • فتوکپی کارت اقتصادی قبلی یا فیش کامپیوتری (در صورتی که قبلاَ کارت دریافت نموده باشید)

برای درخواست کد اقتصادی برای شرکت‌ها و اشخاص حقوقی چه مدارکی لازم است؟

  • درخواست کتبی شرکت
  • فتوکپی شناسنامه از کلیه صفحات
  • روزنامه رسمی که آگهی تاسیس شرکت در آن درج شده است
  • فیش پرداختی مبلغ 10000 ریال به حساب 523 خزانه نزدیکی از شعب بانک ملی ایران بابت صدور شماره اقتصادی
  • تنظیم فرم اطلاعات هویتی اشخاص حقوقی
  • فتوکپی کارت اقتصادی قبلی یا فیش کامپیوتری

اخذ دفاتر پلمپ‌شده

بموجب مفاد مواد 11 و 12 قانون تجارت دفاتر مذکور در ماده 6 (روزنامه-کل-دارایی و کپیه) و سایر دفاتری که تجار برای امور تجارتی خود به کار می‌برند (مانند دفتر اوراق سهام-دفتر انبار و نظایر آن) در صورتی معتبر و دارای سندیت می‌باشند که مطابق مقررات این قانون تهیه و تنظیم شده باشند در غیر این صورت فقط علیه صاحب آن‌ها معتبر خواهند بود.

با توجه به مراتب فوق دفاتر روزنامه، کل و دارایی می‌بایست از طرف اداره ثبت شماره‌گذاری، امضاء و پلمپ گردند. از آن جا که ترازنامه جایگزین دفتر دارایی شده است لذا در حال حاضر پلمپ و شماره گذاری دفاتر روزنامه و کل که معمولاَ اساس حسابداری موسسات را تشکیل می‌دهند. از اهمیت زیادی برخوردار است و پلمپ سایر دفاتر تقریباَ متروک و منسوخ شده است.

قبل از پایان هر سال مالی بایستی دفاتر قانونی سال مالی بعد را پلمپ نموده و آماده شروع عملیات مالی سال بعد نمایند. چون قانون مالیات‌های مستقیم نیز ادارات ثبت را مکلف نموده است که دفاتر ثبت شده و شماره‌های آن را به انضمام سایر موارد خواسته شده در قانون در آخر هر ماه به اداره امور اقتصادی و دارایی محل اقامت موسسه ارسال دارند. لذا اهمیت تاریخ پلمپ دفاتر قانونی مشخص می‌گردد.

البته در مورد موسسات جدیدالتأسیس، تاخیر ثبت دفاتر برای اولین سال تاسیس تا سی روز از تاریخ ثبت شخص حقوقی یا تاریخ شروع بکار سایر اشخاص مجاز شمرده شده است. همچنین در مواردی که دفاتر پلمپ شده توسط مقامات قضایی یا سایر مراجع قانونی از دسترس مودی خارج شود صاحب دفتر حداکثر ظرف مدت سی روز باید نسبت به پلمپ و ثبت دفاتر قانونی جدید و ثبت عملیات آن مدت در دفاتر جدید اقدام نماید. چنانچه اشخاص حقیقی یا حقوقی از دفاتر پلمپ شده سال قبل استفاده ننموده باشند یا به عبارتی دفاتر ثبت و پلمپ‌شده نانویس مانده باشد و قصد استفاده آن را برای سال مالی آتی داشته باشد مراتب حداکثر ظرف مدت سی روز از تاریخ شروع سال مالی جدید با ذکر مشخصات دفاتر مزبور به حوزه مالیاتی ذیربط اعلام می‌شود.

لذا، بعد از ثبت شرکت می‌بایست دفاتر مالی شرکت پلمپ شوند. زمان تسلیم دفاتر به اداره مالیات معمولاَ تیر ماه است و باید اواخر سال قبل اقدام به اخذ پلمپ دفاتر قانونی نمود.